JATORRIA (AUTOREAK)
Psikomotrizitatea oso gerturatuta dago adimen kozienteari eta influentzia oso ikusgarri bat du berarengan. Influentzia hau, Jean Marie Tasset- engatik deskribatua izan zen "La Psicomotricidad ejerce una influencia dominante sobre el cociente intelectual. Esta demostrado que en la base de la inteligencia se encuentra la suma de las experiencias fisicas de debil tension energica vividas por el individuo." Autore honen ustez, umeek jaiotzen direnetik denbora osoa pasatzen dute eskuak begiratzen, jostailuak manipulatze, zaratak entzuten,... honi esker txikiek une oro estimuluak jasotzen egongo dira eta modu honetan haien heldutasun motor, intelektual eta espazialak jasoko dituzte.
Psikomotrizitatea ez du garrantzia handirik izan autore batzuk agertu ziren arte, bakoitzak bere teoriak ditu gai honi buruz. Dupré izan zen termino hau zehaztu zuen aintzindaria 1970.urtean. Une horretan Dupré-k gaitz psikiko eta motrizek zuten erlazioa aipatu zuen.
1925. ean, Wallonek garrantzia eman zion funtzio teknikoari eta aldi berean, Piaget-et ideia garrantzitsua azpimarratu zuen; ekintza, mugimendua, komunikazioa eta emozioa direla abiapuntua alajaina.
Ajuriaguerrak, psikomotrizitatea praktika espezifiko bezala adierazten du. Honek, erabiliak ziren kontzeptuetaz gain (Schilder, gorputz eskema) metodo eta teknika bereziak eskaini zituen.
1969.ean ere "Educación Psikomotriz y Retraso Mental" liburua argitaratu zen, liburu honekin psikomotrizitatean autonomia lortzen du eta hezkuntza jarduera original bilakatzen da bere helburu eta bitartekoekin.
Urte berean, Bartzelonan, "Escuela Municipal de Expresión" zabaltzen da. Eskola honetan Lapierre eta Aucouturier-en eragina oso nabaria izan zen, eta psikomotrizitatea hezkuntza arlora zabaltzea lortu zuten osasun alorrean zabaldu beharrean.1985.ean eskola integrazioa ezarri egiten da, eta Hezkuntza bereziaren alorrean psikomotrizitatea eta psikomotrizista berheziketa kasuetako interbentzioetan profesional bezala onartua izaten da.
Psikomotrizitatearen gaur egungo ikuspegiak
Gaur egun, besteak beste ondorengo eskola edo korronteak bereiz daitezke:
-Lapierre eta Aucouturier (1977): Gorputz eta adimen arloak bateratuz, bizitzako jardueraren aldekoak dira. Erabat egituratutako ariketa zurrunak baztertu egiten dituzte, aukera irekiak eskainiz. Osotasunezko bizipenaz antolaketa arrazionala eta adierazkorra lortzen dute. Oinarrizko hezkuntzan psikomotrizitatea abiapuntu gisa kokatu beharko litzatekela uste dute.
-Ramos (1979): Hezkuntza Psikomotiz bat da aurreeskola eta eskolan dauden umeei gidatzen dituena garapenarekin eta ikasketarekin izan ahal dituen arazoak ekiditzeko.
-Bucher (1982): Haurraren nortasuna aztertzen du, behaketa psikomotorrean oinarrituz. Bere ustez gorputzak heziketa osagarria gauzatu beharra dago. Gorputz-kontzientziarekin batera, efikazia maila ere landuko da, gerora jarduera konplexuagoei aurre egin ahal izateko.
-García Nuñez y Fernández (1996): Psikomotrizitatea funtzio neuromotrizak eta psikikoen arteko interakzioa indikatzen ditu gizon batean, beraz, mugimendua ez da bakarrik akzio motriz bat, baizik eta aktibitate psikiko konsziente bat zenbait egoera motriz batzuengatik osatua.
